De eerste weken zijn zwaar. Dat verzwijgen we niet.

Geen hoogtepunten uit een folder, maar drie verhalen die beginnen bij het moment dat iemand bijna niet meer terugkwam.

Reactie binnen 24 uur, ook in het weekend

Voor de websitebeheerder: dit zijn sjablonen. Vervang ze door echte interviews met je eigen ambassadeurs en verwijder daarna dit blok.

Van bijna opgeven naar zelf iemand inwerken

"Na twee weken had ik nog niks. Ik heb serieus overwogen om niet meer te komen."

Waar het begon. Tweedejaars student, nul ervaring met verkopen, en naar eigen zeggen iemand die in de supermarkt nog liever zelf scant dan iets vraagt. Begonnen om de huur te kunnen betalen.

Waar het misging. Vijftig deuren, twee gesprekken, niemand die ja zei. "Ik dacht echt dat ik het gewoon niet kon."

Wat het omsloeg. Geen peptalk, maar twee dagen iemand naast zich die liet zien waar het fout ging. Te snel praten, te vroeg vragen. Vanaf het moment dat de vragen voor de pitch kwamen, liep het.

En nu. Loopt zelf mee met nieuwe ambassadeurs. Over die stap lees je meer op de pagina over fulltime meebouwen.

Silhouetten van een groep bij zonsondergang

Tussenjaar zonder plan

"Ik wist niet wat ik wilde studeren. Ik wist alleen dat ik niet thuis wilde zitten."

Waar het begon. Net klaar met het vwo, geen idee wat daarna. Fulltime begonnen, vooral om iets om handen te hebben.

Waar het misging. De overgang van zelf goed presteren naar anderen laten presteren. "Als ambassadeur ben je je eigen motor. Zodra je iemand begeleidt, moet je op je handen zitten terwijl hij het gesprek verprutst. Daar was ik maanden slecht in."

Wat het omsloeg. Ophouden met zelf de dag redden. Beginnen met mensen één voor één beter maken, ook als dat langzamer voelt.

En nu. Draait mee in de planning en de training. Begonnen met exact hetzelfde formulier dat op de sollicitatiepagina staat.

Eén dag per week, naast een zwaar rooster

"Ik was bang dat ik er niet bij zou horen omdat ik maar één dag kwam."

Waar het begon. Een studie met een rooster dat elk blok verandert. Op zoek naar werk dat niet elke week hetzelfde tijdslot opeist.

Waar het spannend was. Het idee dat je als eendagsvlieg wordt weggezet. "Dat is nooit gebeurd. Ik stond gewoon in hetzelfde team als de rest."

Wat het opleverde. Geld, maar vooral gespreksvaardigheid. "Ik voer nu makkelijker een ongemakkelijk gesprek dan medestudenten die dat alleen in een rollenspel hebben geoefend. Ik heb het elke week bij vreemden aan de deur gedaan."

En nu. Werkt nog steeds één dag per week. Zie ook: de bijbaan naast je studie.

Wat deze drie gemeen hebben

Alle drie zonder ervaring begonnen, alle drie een zware eerste periode. En alle drie noemen ze dezelfde reden om te blijven.

De eerste twee weken zijn het zwaarst

Je hoort veel nee voordat het gaat lopen. Iedereen die hier blijft, heeft die periode doorstaan met iemand naast zich die precies wist wat er misging.

Niemand noemt het geld als eerste

Ze noemen de mensen. Samen reizen, samen balen op een dag dat het niet loopt en samen terug in de bus. Dat is de reden dat mensen blijven.

Begin je eigen verhaal

De eerste weken zijn zwaar. Dat verzwijgen we niet.

"Na twee weken had ik nog niks. Ik heb serieus overwogen om niet meer te komen."

"Ik wist niet wat ik wilde studeren. Ik wist alleen dat ik niet thuis wilde zitten."

"Ik was bang dat ik er niet bij zou horen omdat ik maar één dag kwam."

Wat deze drie gemeen hebben

De eerste twee weken zijn het zwaarst

Niemand noemt het geld als eerste

Meer weten voordat je solliciteert?